تو دار
کودکــــی خورد زمین ...
گریه نکرد
دانش آموزی خط کش خورد
آه نگفت
نوجوانی تیمـش باخت
با رقیبش دست داد
و جوانی عاشــــق شد
بارها بی صدا در خود شکست
کاش از آغاز لنگان لنگان پی آغوش مادر می رفت و زاری می کرد ... .
کاش از آغاز آنقدر « تو دار » نبود...!
**کـــاملیا
پ.ن :
1. این داستان خیلی آشناست!
2. سطان عاشق شدی؟ - می سوزونتت ها!
3. می دونم که می یای و می خونی
+ نوشته شده در یکشنبه پانزدهم آبان ۱۳۹۰ ساعت 9:55 توسط كامليا مافي
|
بلاگ من مثل شبکه های تلویزیونی می مونه که هر کانال بزنی یه چی می گه: